US

The VICE Channels

Illustration door Dan Evans
Tuesday, 4 April, 2017

Ook met grijze lokken blijft Pavel Nedved een absolute held

In zijn tijd in Italië werd van Pavel Nedved vaak genoeg gedacht dat hij een transfer zou maken naar de Premier League. Of het nou vage speculaties waren in zijn Lazio-tijd, afgewezen voorstellen van Tottenham en Chelsea na het Italiaanse omkoopschandaal (waarbij Juventus werd teruggezet naar de Serie B) uit 2006 of de altijd aanwezige interesse van Manchester United. De man die in die Italiaanse pers de ‘Furia Ceca’ genoemd werd, was gewild onder de Engelse topclubs. Geruchten over zijn komst zorgden bovendien voor nogal koortsige opwinding onder de Britse voetbalsupporters, zeker in zijn hoogtijdagen, toen hij als een van de meest dynamische middenvelders van de wereld werd gezien. Sir Alex Ferguson was altijd een groot fan van de Tsjech. En dat is niet gek. Iemand met een prijzenkast als Nedved maakt natuurlijk indruk. Het enige wat meer indruk maakte dan zijn spel was zijn iconische en onvergetelijke kapsel.

Onder zijn golvende gouden lokken ging een bak wilskracht, uithoudingsvermogen en finesse schuil. Hij had in de Premier League misschien van nog meer waarde kunnen zijn dan in de Serie A, maar toch zag hij het niet zitten om het Italiaanse voetbal achter zich te laten. Ondanks alle handreikingen van fans en coaches uit Engeland wilde Nedved blijven spelen in misschien wel de beste competitie van de wereld. En die loyaliteit was een van zijn grootste krachten, vooral bij De Oude Dame, waar hij het grootste deel van zijn loopbaan heeft gespeeld.

Nedved lazioNedved bij Lazio zonder zijn karakteristieke haardos /// PA Images

Terwijl hij en zijn kapsel al iconisch waren in het Tsjechische voetbal, werd hij op internationaal vlak pas beroemd toen hij met zijn vaderland streed op het EK van 1996. Nedved leidde Tsjechië naar de finale en dwong daarmee een transfer af naar Lazio. Bovendien stond hij symbool voor de nieuwe veelbelovende generatie van Tsjechië die spelers als Antonin Panenka moest doen vergeten.

In veel opzichten was dat EK representatief voor zijn carrière. Hij scoorde een belangrijke goal tegen Italië, nam de ploeg op sleeptouw tegen Rusland, zat een schorsing uit in de volgende ronde, werd Man of the Match in de halve finale en verloor met zijn land onterecht de eindstrijd na een beslissend doelpunt van de Duitser Oliver Bierhoff.

Bij Lazio had hij al bijna alles gewonnen wat er te winnen viel onder de bezielende leiding van Sven-Göran Eriksson. Toen besloot de voorzitter van Lazio dat hij te diep in de buidel moest tasten voor deze successen en werd de geldkraan dichtgedraaid. Eriksson werd bondscoach van Engeland en de beste spelers vertrokken.

Nedved voelde zich helemaal thuis in Rome en ook Lazio stond niet te popelen om hem te verkopen. Maar het bod van Juventus van 41 miljoen euro was te goed om af te slaan. Supporters kwamen in protest tegen het besluit van de club om hun favoriet te verkopen, ondanks dat ze wisten dat Lazio vanwege hun financiële situatie het aanbod wel moest accepteren. Dat zegt veel over hoe populair Nedved was bij de fans. Na keiharde onderhandelingen tussen Nedveds zaakwaarnemer Mino Raiola en de directeur van Juventus werd de Tsjech gepresenteerd als de nieuwe superster van de Oude Dame.

Dat was meteen ook de laatste keer dat hij van club wisselde. De rest van zijn carrière speelde hij in Turijn en won bijna alles wat er te winnen viel. Alleen de Champions League ontbreekt op het palmares. Zelfs nadat Juventus werd teruggezet naar de Serie B door het veelbesproken omkoopschandaal, weigerde Nedved te vertrekken. Hij bewees dat hij meer liefde voor de club had dan een deel van de harde kern van Juventus. Zambrotta, Blasi en Cannavaro verlieten de club allemaal. Nedved genoot hierdoor een enorme dankbaarheid bij de Curva Scirea.

Hij bleef niet alleen hoopvol over de situatie van Juventus in de moeilijke tijden, maar haalde zelf ook nog steeds zijn constante hoge niveau. Zijn manier van spelen ging vaak gepaard met een bijna ongecontroleerde agressie. Voor een voetballer was hij een opmerkelijk gedreven trainingsbeest. Zo vertelde hij eens in een interview met het Tsjechische iDNES.cz: “Ik ken alle hoeken van het trainingscomplex. Als anderen gingen stappen, lag ik op één oor. Terwijl iedereen kerst vierde, ging ik een stuk hardlopen in het bos.”

Hoewel een monnikenbestaan en zijn ijzeren discipline het grootste deel van zijn carrière beschrijven, werd het begin ervan vooral bepaald door zijn ongecontroleerde temperament. Bij Sparta Praag werd hij in zes wedstrijden drie keer van het veld gestuurd. Dit was de aanleiding voor Sparta-coach Karol Dobias om in een column openlijk te twijfelen of Nedved ooit zou slagen als professionele voetballer. Achteraf kun je zeggen dat wat Dobias zag als een zwakte eigenlijk een karaktertrek was die de basis legde voor Nedveds succesvolle carrière.

Maar natuurlijk zaten er nadelen aan die agressiviteit, zoals een lange lijst met onhandige tackles laat zien. Het dieptepunt was de beenbreuk van Luis Figo. De keerzijde van die agressieve speelstijl zie je ook terug in een wedstrijd tegen Real Madrid in de halve finale van de Champions League. Hij speelde een geweldige wedstrijd maar kreeg een gele kaart na een nogal botte tackle op Steve McManaman en werd geschorst was voor de finale. De finale ging verloren na strafschoppen. Hoe het Juventus was vergaan als Nedved wel mee had gespeeld, zullen we natuurlijk nooit weten.

Maar vanaf het moment dat hij in Turijn aankwam, gaf de man alles voor de club. Net zoals hij zijn onstuimige kant niet kon opgeven, kon hij Juventus maar niet achter zich laten, ondanks die verplichte degradatie naar de Serie B. Hij bleef trouw aan De Oude Dame. Hij bleef trouw aan zichzelf.

Terwijl een aantal van zijn teamgenoten moeite hadden om zich op te laden voor een seizoen in de Serie B, hoorde Nedved daar absoluut niet bij. Juventus kon zich geen beter persoon wensen om het elftal door dat mentaal loodzware seizoen te loodsen. Uiteindelijk werd Juventus afgetekend kampioen ondanks puntenaftrek.

Ik denk vaak terug aan die woorden van Karol Dolbias, die er godzijdank compleet naast zat: “Deze jongen heeft geen toekomst.” Maar juist die passie, agressie, trouw en eeuwige doorzettingsvermogen zorgen ervoor dat Nedved niet meer stuk kan bij de supporters van Juve. Doordat hij bleef en vervolgens als vedette doorbuffelde in een nietszeggende competitie als de Serie B, zal hij altijd de woest behaarde, blonde lieveling van de Oude Dame zijn. Ook als zijn blonde lokken uiteindelijk grijs worden.

Mis niets! Like VICE Sports Nederland voor je dagelijkse dosis ijzersterke sportverhalen: