US

The VICE Channels

Alle foto's door Ryan Oosterling
Friday, 27 October, 2017

Hoe Remy Bonjasky zijn geldzaken regelt als kickbokser

Sommige grote vechtsporters jassen de tonnen geld die ze verdienen er meteen doorheen, anderen worden genaaid door hun manager en blijven berooid achter. Remy Bonjasky heeft nu zijn eigen sportschool in Almere, de Bonjasky Academy, en doet vaak betaalde media-optredens in Hilversum.

Toch kon Bonjasky niet weigeren toen Spike en de World Fighting League van Melvin Manhoef hem een dikke aanbieding deden voor een comeback als kickbokser. Komende zondag keert de 41-jarige Bonjasky in Topsportcentrum Almere terug in de ring. VICE Sports sprak Bonjasky in zijn sportschool over die comeback en de manier waarop hij zijn geldzaken doet in de vechtsportwereld.

VICE Sports: Ha Remy, Rico Verhoeven zei dat je alleen maar weer gaat vechten voor de centen. Heeft hij gelijk?
Remy Bonjasky: Nee man, al is dat wel belangrijk. Ik werd geprikkeld door wat er nu allemaal gebeurt bij de jongens die op het hoogste niveau meedoen. Rico heeft me uitgedaagd, Gökhan Saki ging zich er toen ook mee bemoeien en ik kreeg veel reacties omdat ik pittig was in mijn commentaar op Ismael Lazaar tijdens zijn gevecht met Rico. Ik zei dat Lazaar voor Rico een soort bokszaktraining was. Dat vonden Lazaars fans niet leuk en dat kreeg ik via Instagram ook flink te horen.

Wat voor berichten kreeg je van zijn achterban?
Nou, dat ging er fel aan toe hoor. Het ging ook over mijn vrouw en kinderen, bla bla bla. Kijk, als ze het richten op mij, dan kan ik het wel hebben. Maar over mijn familie niet. Ik was dus al geprikkeld en daarna kreeg ik ook nog eens een mooie uitdaging van Melvin. Glory is destijds ook heel even langsgekomen met een bod, maar daar zou iedereen om lachen. Met alle respect, voor dat bedrag ga jij zelfs de ring niet in.

Alle foto’s door Ryan Oosterling.

Hoeveel bood Glory?
Dat kan ik niet zeggen. Dat hebben we via de mail afgesproken. Maar het was niet interessant genoeg.

Vond je het bod van Glory beledigend?
Niet beledigend, want tijdens elke onderhandeling schiet de ene partij even naar onder, om daarna naar elkaar toe te komen. Maar als je een gloednieuwe Rolls Royce van 200.000 euro wil kopen en met 50.000 euro aankomt, dan lachen ze er ook om en zeggen ze: “Daar is de deur, ga maar bij de buren kijken.” Maar als je 190.000 bij je hebt, dan kom je er wel na een beetje voelen en prikken. Glory had in principe een euro of 50.000 bij zich, in die grootte moet je het verschil tussen vraag en aanbod zien. Daarom dacht ik: dan heeft het nu geen zin om verder te praten. Dan zit je te ver uit elkaar.

En de WFL kwam wel met die spreekwoordelijke Rolls Royce over de brug?
Zeker, het bod van WFL en Spike was veel beter. Terwijl ik zelf weet dat Glory het wel op kan hoesten. Ik ken de eigenaar van Glory, weet ook hoe rijk hij is. En dan wil ik niet zeggen dat zij mij dat geld moeten betalen, maar je kan in ieder geval in de buurt komen.

Doe je zelf altijd je onderhandelingen voor gevechten?
Wat dat betreft heb ik een goede steun aan mijn vrouw, Renate, zij doet mijn zaken. Ik zit er wel altijd bij. Kijk, ik ben geen dommerdje. Wat ik soms nog wel eens jammer vind aan andere vechters, en dan wil ik ze niet afkraken, is dat zij tegen iemand zeggen van: regel jij het effe, want ik wil me er niet mee bemoeien.

Je moet je er juist mee bemoeien en meegaan. Zodat je niet al die verhalen krijgt dat er dubbele contracten zijn gemaakt of wat dan ook. Hoe je het ook wendt of keert, ik ben op dat moment de ster waar het om gaat. Als ik dan hoor dat er te weinig voor een contract wordt afgesloten of de voorwaardes niet goed zijn, dan moet ik mijn vinger op kunnen steken en zeggen: “Jongens, dat gaan we anders moeten doen.”

Heb je op die manier nooit problemen gehad met managers?
In de periode dat ik net K-1-kampioen was, heb ik heel even een manager gehad die echt een cowboy was. Dan zei hij tegen me: “Kom effe op de foto.” En dan zette hij achter me een bord neer waarop hij zelf wat had geschilderd. Dan had hij met een of andere sponsor snel een afspraak gemaakt, zonder met mij te overleggen. Met die cowboy heb ik twee maanden gewerkt. Maar verder heb ik nooit gezeik gehad.

Ik hoor natuurlijk vaker van vechters, zoals Saki en Hoost, dat ze voor flinke bedragen opgelicht zijn door managers.
Ja, ik hoor die verhalen ook. Ik hoop dat ze ervan hebben geleerd. Ik heb in ieder geval nooit zware problemen gehad met managers die er met de helft van het geld vandoor gingen, echt omdat ik er zelf altijd bij zat. Ik hoop dat de nieuwe generatie een klein beetje slimmer wordt wat dat betreft.

De meeste mensen krijgen elke maand een salaris. Bij vechtsporters gaat het in stoten, per partij. Hoe moeilijk is het om daarmee om te gaan?
Er zijn jongens die hun eerste doekoe voor een partij binnenkrijgen en dan hup, binnen een week is het weg. Of ze hebben het al uitgegeven voordat het binnen is. Bij sommige banken heb je wel een sportdesk die je daar als vechtsporter bij steunt. Zij geven je adviezen en zeggen: “Jongen, geef het niet allemaal in een keer uit. Die mooie Bentley is geweldig, maar doe het rustig aan.” Daar zou eigenlijk iets meer begeleiding naast moeten komen.

Help je opkomende vechters daar ook mee?
Ik begeleid nu een jongen waarvan ik denk dat hij het heel ver kan schoppen, Damian Johansen. Hij woont in Den Helder en rijdt hier vier of vijf keer in de week heen om te trainen. Ik ben niet zijn manager, maar ik probeer wel partijen voor hem te regelen en ik zorg dat hij er altijd bij is als er over geld onderhandeld wordt. Stel dat hij hier nu naast me zou zitten en ik zou bellen met een organisatie waar hij gaat vechten, dan zet ik de telefoon op speaker, zodat hij kan horen wat we aan het bespreken zijn en hoe ik erop reageer. Als we dan hebben opgehangen, vraag ik hem of hij het begrepen heeft, wat er naar hem gaat en wat hij zelf belangrijk vindt.

Wat heb je zelf van je eerste dikke cheques als vechtsporter gekocht?
Ik heb in die tijd mijn slechtste investeringen gedaan, door hele dure auto’s te kopen, de BMW X6 en de Audi Q7. Daarvan heb je een standaardvorm, maar je hebt ze ook in de super uitgebouwde vorm, met het mooiste geluid erin en de duurste velgen eronder. Alles wat er op dat moment te halen viel, kocht ik erbij. Maar zodra je een auto hebt gekocht en hij op je oprit staat, is hij al 10.000 euro minder waard. Die uitgaven zou ik nu niet meer doen.

Waar investeer je nu wel in buiten de vechtsport?
Mijn eigen kledinglijn. Mijn vrouw en ik zijn er nu al bijna een jaar mee bezig, samen met een derde partij. Op tv heb ik vaak netjes een blouse aan, maar als ik de stad in ga, kan ik een extra lang t-shirt aantrekken dat bijna tot mijn knieën komt. Een beetje een manga-achtige stijl, Star Wars-achtige kleding. Dat weten heel veel mensen niet van mij, maar daar hou ik wel van. Die stijl wordt mijn kledinglijn.

Heb je die manga-stijl in Japan leren kennen in de tijd van de K-1?
Nee man, voordat ik in Japan kwam hield ik al van manga. Al sinds in een jaar of twaalf was vond ik het geweldig om naar manga-films te kijken. Nu nog steeds. Als er een goede serie is, kan ik hem gewoon kijken.

Er zijn mensen die zeggen dat het slecht is voor de sport dat je terugkeert, dat je beter met Sterren Dansen op het IJs bezig kan zijn.
Maar dat doe ik ook. Kijk, als ik het nog kan als kickbokser, why not? Tegelijkertijd zat ik laatst in Wedden Dat en andere tv-programma’s. Ik ben aan heel veel kanten bezig. Ik vind dat je de andere K-1-toppers van mijn niveau te weinig op tv ziet. Je hebt die twintig jaar in de ring gestaan, nu kan je ook je geld verdienen zonder hard te trainen en pijn te lijden. Waarom niet?

Voor een Badr Hari ligt dat weer net wat anders. Die gaan we niet in Sterren Dansen op het IJs zien, denk ik.
Klopt, klopt. Hij wil zich alleen maar bezig houden met de stoere dingen. Iemand in elkaar slaan, met een kalashnikov op de foto staan, dat soort dingen. Dat is een andere manier. Tuurlijk zal hij nog steeds volle zalen trekken, maar dat houdt ook een keer op. Hij bereikt ook op een gegeven moment de leeftijd van 40 en dan vinden mensen je washed up. Daarom doe ik nu nog een wedstrijd, met maximaal nog eentje erna.

Waarom hou je nu een slag om de arm voor een partij hierna?
Ik heb de afgelopen maanden keihard zitten trainen en voel me gewoon goed. Maar stel dat ik uit die partij met Manhoef kom en voel: dit is het niet meer. Dan moet ik ook gewoon zeggen dat het klaar is. Als ik een gesprongen knie maak en maar een meter omhoog kom, dan wordt het lastig. Ik moet nog wel het niveau kunnen laten zien van wat ik vroeger had, al is het maar negentig of zeventig procent. Het moet niet onder die vijftig procent komen. Anders ga ik mezelf belachelijk maken.

Dus het hangt af van hoe je uit het gevecht met Melvin komt?
Ja, en dan weet ik meteen dat bepaalde types gaan zeggen dat ik niet tegen Rico durf en zo. Maar jongens, kom op, ik heb tegen grotere en sterkere vechters gestaan en gewonnen. Ik pak Manhoef aan en daarna misschien nog Rico. Daarna is het echt klaar voor mij. Ik heb eigenlijk te veel andere projecten lopen nu.

Dat is ook een van de redenen waarom Manhoef nu gaat stoppen met kickboksen.
Ja, hij wil zich echt gaan focussen op de WFL als organisator. Maar hij zei tegen me dat hij per se nog een keer tegen mij wilde omdat hij een tand kwijt is geraakt in 2008. Dus ja, als hij dan zo graag nog een vierde keer in elkaar geslagen wil worden, oké. En voor dat geld, doe ik het al helemaal. Ik ga gewoon trappen, trappen, trappen, tot hij er helemaal gek van wordt.

Mis niets! Like VICE Sports Nederland voor je dagelijkse dosis ijzersterke sportverhalen: