US

The VICE Channels

Foto's door auteur
Tuesday, 30 May, 2017

Het nationale team van Somaliland voetbalt voor erkenning

Op een plek in Zuid-Londen waar stelletjes romantische wandelingen maken en kersverse ouders hun kinderen vertroetelen, vindt een bijzondere voetbalwedstrijd plaats. Een wedstrijd tussen amateurclub Peckham Town en een elftal dat de nationale kleuren van hun land verdedigt. Het gaat hier om Somaliland, een land dat niet wordt erkend door de internationale gemeenschap.

Het is onvermijdelijk om politieke statements te maken als je een land vertegenwoordigt dat niet wordt erkend als onafhankelijke natie. Somalië is een enorm groot stuk land in Oost-Afrika. Somaliland is daar een onderdeel van en benoemde zichzelf tot onafhankelijke staat na de burgeroorlog in 1991, maar wordt door de internationale gemeenschap nog altijd afgestoten

Toen het regime van Siad Barre viel, kwam Somaliland in handen van het leger. Voor Somaliland werd het vanaf toen alleen maar zwaarder en dat heeft er ongetwijfeld voor gezorgd dat de hunkering naar onafhankelijkheid groter werd. TIjdens de burgeroorlog was Somaliland eigenlijk het enige gebied dat relatief stabiel was. Het gebied heeft een eigen valuta, wetgeving, politie, krijgsmacht en democratisch systeem. De droogte en angst voor hongersnood worden de laatste tijd steeds groter, maar over het algemeen is het beeld van Somaliland sinds hun zelfbenoemde onafhankelijkheid positiever dan in de rest van Somalië.

Dus waarom wordt Somaliland – ondanks hun relatieve succes als autonoom gebied – niet erkend als onafhankelijke staat? Waarschijnlijk omdat de internationale gevestigde orde bang is dat die erkenning ervoor zorgt dat Somalië in een nog diepere crisis terechtkomt. De grenzen van het land zijn bepaald tijdens de koloniale periode. En deze grenzen liggen niet in lijn met de demografische verdeling van de verschillende etniciteiten. De Afrikaanse Unie weigert bovendien om Somaliland te erkennen, omdat ze bang zijn dat ze anders andere delen van Afrika aanmoedigen om hetzelfde te doen.

elftal

Maar Somalilanders laten zich niet tegenhouden. Ze doen allerlei pogingen om bewustzijn te creëren bij de buitenwereld. Voetbal is een van die pogingen. Dat brengt ons terug naar de schitterende velden van Peckham Town.

Het voetbalteam speelt nog op amateurniveau. Net als dat Somaliland niet wordt erkend door de rest van de wereld, mogen ze ook niet bij de FIFA en de Afrikaanse voetbalbond. Ze zijn gelieerd aan de CONIFA. Dat is een organisatie die zich inzet voor teams die niet gelieerd zijn aan de FIFA. Het nationale team is opgericht door Somalilanders die in Groot-Brittannië wonen.

Somaliland speelde hun eerste wedstrijd in 2014 tegen Sealand, een micronatie die zich ergens op een platform in de Noordzee bevindt. Vervolgens namen ze deel aan de ‘CONIFA World Cup’. Ze werden tiende, maar reisden wel de wereld rond met hun boodschap. Vreemd genoeg werden ze niet gesteund door de nationale voetbalbond van Somaliland. Waarschijnlijk omdat Somaliland – bij de zoektocht naar erkenning – niet gebaat is bij een verband met de CONIFA. Dus tijdens het toernooi werd het elftal dat een niet-erkend land vertegenwoordigde, niet erkend door haar eigen niet-erkende voetbalbond.

De vriendschappelijke wedstrijd tegen Peckham Town heeft niet de allure van een internationale aangelegenheid, maar toch zijn er 120 toeschouwers op afgekomen. Een aantal daarvan steekt zelfs wat rookbommen af in de kleuren van de nationale vlag van Somaliland. De opbrengsten van de wedstrijd gaan naar goede doelen die de droogte in Somaliland proberen te bestrijden, maar de wedstrijd heeft als hoofddoel om bewustzijn te creëren voor het probleem rondom de onafhankelijkheid.

efltl 2

“Wij houden ons niet met politiek bezig, maar focussen ons meer op het vriendschappelijke aspect,” zegt Ilyas Mohamed, de voorzitter van het nationale team. “Maar we willen de wereld wel laten weten dat ons land problemen heeft en dat we steun nodig hebben.” Ondanks dat hun relatie met de machthebbers van Somaliland niet opperbest is, voelt het team zich verantwoordelijk om aandacht te vragen voor de binnenlandse problemen van het land. “We hebben twee doelen. We willen een voetbalteam opbouwen en tegelijkertijd het bewustzijn verhogen voor de problemen van het land,” zegt Ilyas.

Ilyas beseft dat het moeilijk te geloven is dat de oprichting van het team geen politiek statement is. “Op dit moment voelen Somalilanders zich genegeerd door de rest van de wereld, maar het team draagt geen politieke boodschap uit. ”Hij wil absoluut een betere band met de sportbond van Somaliland, want dat kan het team meer mogelijkheden geven. Voorlopig moeten ze het vooral hebben van donaties van Britse Somalilanders.

Ilyas werkt en woont in Londen, maar na een bezoek aan Somaliland in 2010 besloot hij om het nationale elftal te helpen. “Je beseft dan echt pas waar je vandaan komt,” zegt hij. “Dan ben je dankbaar voor de kansen die je hebt gekregen en wil je wat terugdoen voor de mensen in Somaliland.” Toen hij de omstandigheden in Somaliland meemaakte, besloot hij dat hij de kloof tussen de Somalische gemeenschap in Europa met Somaliland wilde dichten.  

De coaching en het management van het team moet in de toekomst nog professioneler worden. Ook op het veld is er nog een lange weg te gaan. Dat blijkt uit de 4-0 nederlaag tegen Peckham Town, dat op het elfde niveau in Engeland uitkomt. Veel spelers van het team komen ook nog uit voor Engelse amateurclubs. Dat maakt het nogal lastig om samen te trainen. Toch spelen de mannen maar al te graag een wedstrijd voor hun land.

Na de wedstrijd is er wat ruimte om met een paar spelers te spreken. Ondanks de politieke gevoeligheden kunnen ze aangeven wat het betekent om uit te komen voor Somaliland. “Het is geweldig om uit te komen voor je land. Hopelijk worden we ooit erkend door de internationale gemeenschap en zien we dit team ooit terug op het wereldkampioenschap,” zegt middenvelder Khalid Jama. Dat is waarschijnlijk nog ver weg voor Somaliland, maar het kan geen kwaad om te dromen.


Mis niets! Like VICE Sports Nederland voor je dagelijkse dosis ijzersterke sportverhalen: