US

The VICE Channels

Foto: proshots
Monday, 20 February, 2017

Het is tijd dat Tommie Beugelsdijk een Totale Mens wordt

Elke maandag schrijft Martijn Neggers een sportcolumn voor VICE Sports over het theater achter het Nederlands voetbal. Rolt er een traan? Sneuvelt er een krat bidons? Laat iemand tijdens het juichen een tattoo voor zijn overleden cavia zien? Neggers staat erbij en kijkt ernaar.

Afgelopen weekend zag ik bij ADO – Feyenoord ineens, voor het eerst sinds lange tijd, Louis van Gaal weer in een voetbalstadion zitten. Je kunt dan zeggen: de man woont praktisch om de hoek bij het stadion van de Hagenezen, zijn vrouw is Feyenoord-supporter, het was mooi weer en het begon eindelijk een beetje lente te worden deze week. Maar ik denk dat niet dat Louis daarom in het stadion zat. Natuurlijk, het waren fijne bijkomstigheden, maar ik denk dat Louis er was voor Tommie Beugelsdijk. Ik zal dat uitleggen.

Het is alweer eventjes geleden dat Van Gaal met het Nederlands Elftal in Brazilië een bronzen medaille won. Het team dat vooraf alle schijn tegen had, won met een beetje geluk en een hoop goede wil de ene na de andere wedstrijd. Vooruit, het hielp ook mee dat Arjen Robben en Ron Vlaar die maand in de vorm van hun leven waren, maar er was nog iets: het Totale Mens-principe van Louis van Gaal. Van Gaal doorbrak alle standaardregels binnen het voetbal door ineens de gezinnen van de spelers in het hotel toe te laten en zelfs een keertje mee te laten trainen. Louis vond dat een voetballer bovenal een mens is, en dus beter functioneert als hij het naar zijn zin heeft. Het was een opmerkelijke stijlbreuk met zijn eerste periode, maar het werkte. De altijd een beetje boze Robin van Persie kon ineens een toernooi lang lachen, Jasper Cillessen liet het zich gebeuren dat hij ineens net voor de penalty’s gewisseld werd en Dirk Kuijt ging zonder mopperen rechts- en linksback spelen. Iedereen was blij, iedereen was gelukkig en de rest is, zoals ze dat dan zeggen, geschiedenis.

Het Totale Mens-principe van Van Gaal op het WK is in grote mate af te doen als een gelukje. Johan Derksen noemde het indertijd amateurpsychologie van de bovenste plank, Tom Egbers en Hugo Borst spraken de term steevast uit met een smalende glimlach om hun mond en ook ik betrapte mezelf erop dat ik het Totale Mens-principe zelfs begon toe te passen tijdens een tochtje naar de supermarkt en tijdens mijn belastingaangifte. Er valt heel wat voor te zeggen dat het geneuzel van Van Gaal een grote grap is, en dat als Arjen Robben tijdens de training met de kinderen erbij zijn kruisbanden afgescheurd had, de hele selectie van het Nederlands elftal vol Totale Mensen na drie wedstrijden moe maar voldaan weer in het vliegtuig naar huis gezeten had.

Dat zou je allemaal kunnen zeggen, maar laten we dat nou eens voor de aardigheid niet doen. Terug naar Tommie Beugelsdijk. Die aardige, onverzettelijke Tommie Beugelsdijk die zo veel van zijn cluppie en van zijn stad houdt, dat hij nergens anders in de hele wereld zou kunnen spelen dan in Den Haag. Tommie heeft het slecht op het moment. Voetbal is een spel van de waan van de dag, en de dagen zijn al lang donker voor Tommie Beugelsdijk. En dan heb ik het niet eens over zijn vorm van de laatste weken, of maanden.

Als er op dit moment íemand is die zielsveel van ADO Den Haag houdt, is het Tommie Beugelsdijk. Als er íemand is waarbij het bloed groen en geel door de hartkamers pompt, is het wel bij hem. Is het dan gek, wanneer de club in brand staat, een faillissement boven het hoofd van de club hangt en het hele land een beetje moet lachen om die malle Hagenezen, dat Tommie daar een beetje ongelukkig van wordt? Dat hij minder goed gaat voetballen?

En ik weet ook wel dat als Giorgio Chiellini een paar mindere weken heeft, hij nog altijd een hele puike verdediger is. En dat er bij Tommie Beugelsdijk op zo’n moment niet zoveel is om op terug te vallen. Maar het gaat nu even om het idee erachter. Het gaat nu even om de Totale Mens van Van Gaal. Het gaat er nu even om dat ook Tommie Beugelsdijk in goede doen gewoon af en toe een ruime voldoende moet kunnen halen in de behoorlijk manke Eredivisie. Maar dan moet hij dus wel in goeden doen zijn.

Onlangs las ik een paar artikelen waarin spelers als Davy Pröpper, Marko Vejinovic en en Luke Shaw aangaven met een psycholoog te praten én daar baat bij te hebben. En dat kan ik mij dan weer bijzonder goed voorstellen. Sterker nog, ik denk dat Den Haag, in de strijd tegen het lijfsbehoud, er goed aan zou kunnen doen om een psycholoog aan de staf toe te voegen. Ik wil voorstellen om alle spelers op wekelijks consult te laten gaan. Dat er iemand eens met Tommie, met Ruben, met Wilfried en met Gervane gaat praten. Met hen praat over de zorgen die komen kijken bij het om lijfsbehoud spelen voor een ineenstortende club, zeker als die club je ook nog eens zo na aan het hart ligt als ADO bij Tommie Beugelsdijk.

Jazeker, ik moest net als iedereen een beetje lachen om die rare Louis van Gaal met zijn Totale Mensen. En natuurlijk was de beste man bij vlagen een clown pur sang. Maar, en laten we het daar dan maar eens op houden: een goede clown heeft af toe, tussen al zijn kolder door, ook wel eens een punt. Het wordt tijd dat Van Gaal een praatje gaat maken met Tommie Beugelsdijk, om van de Hagenees weer een Totale Mens te maken. Alleen dan kan ADO gered worden.

@martijnneggers

Mis niets! Like VICE Sports Nederland voor je dagelijkse dosis ijzersterke sportverhalen: