US

The VICE Channels

Alle foto's door Kevin Couliau
Friday, 13 October, 2017

Foto’s van de mooiste basketbalveldjes ter wereld

Dit artikel verscheen oorspronkelijk bij VICE Frankrijk.

De Franse fotograaf Kevin Couliau heeft meer dan dertig jaar de aardbol afgereisd om de mooiste basketbalvelden te vinden. Hij ontwikkelde in zijn jeugd een passie voor de sport, wat uiteindelijk resulteerde in de documentaire Doin’ It In The Park (2012), over de geschiedenis van basketbal in New York. Nu werkt hij als fotograaf voor grote merken, media en de NBA.

Als hij op pad is voor opdrachten, kijkt hij nog altijd goed rond of er ergens een mooi basketbalveldje is om te fotograferen. Onlangs had hij een expositie in Parijs, Sphère d’influence, waar hij zijn vijftig beste foto’s van basketbalvelden exposeerde. Ik sprak Kevin en vroeg hem die selectie nog verder te verkleinen tot een top negen, met daarbij uitleg waarom die foto’s zijn favoriete foto’s zijn.

“Dit is waarschijnlijk mijn favoriete foto van de hele expositie. Ik liep op een avond langs de velden in Washington Park in Chicago, waar deze kinderen drie tegen drie speelden. Toen ze zagen dat ik foto’s maakte, stopten ze meteen met spelen en namen poses aan. Ik weet niet waarom, maar basketballers in New York en Chicago gaan altijd vanzelf poseren voor een camera.”

“Ik vind dat Hong Kong de mooiste basketbalvelden ter wereld heeft. De architectuur, kleuren en schoonheid zie je nergens anders. Het was moeilijk om dit veldje te vinden. Het zit op de tweede verdieping van een parkeerplaats en je moet een lift nemen om er te komen.”

“In 2014 reisde ik met NBA-speler Gorgui Dieng naar zijn geboorteplaats Kébémer in het noordwesten van Senegal. Hij was bezig met een project om de veldjes te renoveren waar hij als kind op had leren basketballen. De man op de foto is Adama Samb, een neef van Gorgui. Veel jonge, succesvolle Afrikaanse atleten steken nu geld in de gemeenschappen waar ze vandaan komen. Voor mij staat deze foto symbool voor die ontwikkeling.”

“Voor de documentaire die we hebben gemaakt, hebben we 180 veldjes in New York bezocht. Dit veld in Brooklyn was heel populair in de jaren tachtig, maar de kinderen uit de buurt raakten erop uitgekeken en gingen spelen op nieuwere veldjes. Ik vind dit een poëtische foto, omdat sommige basketballers net zo makkelijk door de lucht kunnen vliegen als de duiven hier.”

“Ik heb deze foto genomen in 2015 in Clybourn Park in Chicago. Dit veldje is bekend omdat het een van de sets was van de iconische basketbaldocu Hoop Dreams uit 1994. Ik had de mazzel dat twee kinderen aan het spelen waren toen ik er was.”

“Dit is het Bir-Hakeim-veld, vlak onder de Eiffeltoren. Deze foto heeft veel sentimentele waarde voor me, omdat het veld onlangs is gesloopt en vervangen door zo’n spuuglelijk vierkant sportgebouw, dat je tegenwoordig overal ter wereld gebouwd ziet worden. Doodzonde. Dit was in mijn optiek het mooiste veld van Parijs.”

“Deze foto is genomen in Manila, de hoofdstad van de Philippijnen, in 2013. De meeste basketbalfans zullen het erover eens zijn dat New York de thuishaven is van de sport, maar naar mijn ervaring zijn de mensen in de Philippijnen het meest gepassioneerd over de sport. Basketbal is daar de nationale sport, soms zie je vijf basketbalvelden in een straat. Maar de meeste spelers hebben nauwelijks materiaal om mee te basketballen. De kinderen spelen op blote voeten of slippers en de basket wordt overeind gehouden met een stapel grote stenen.”

“Deze is genomen in Kampala, de hoofdstad van Oeganda. Ik was daar om beelden te schieten bij een event, Giants of Africa, dat bestond uit trainingskampen voor talentvolle Afrikaanse basketbalspelers. Dit jaar vond het evenement plaats in een Amerikaanse school, met dit veld, met een van de mooiste achtergronden die ik heb mogen fotograferen. Ik kon het amper geloven dat ik deze pas dit jaar tegen ben gekomen.”

“Dit veldje ligt in New Jersey, maar ik wil niet zeggen waar. Ik wil dat mensen het zelf ontdekken. Voor Doin’ It In The Park hebben we lang gezocht naar een goede locatie voor de openingsscène. We kwamen hier aan voor zonsopkomst, zodat we de skyline van Manhattan goed konden zien. Op de foto zie je mijn co-regisseur Bobbito Garcia een jumpshot nemen terwijl ik mijn spullen klaarmaak voor de opnames. Deze foto is heel speciaal voor me, omdat ik die ochtend besefte hoe hard we gewerkt hadden om daar te komen.”