US

The VICE Channels

Illustratie door Dan Evans
Friday, 4 August, 2017

Een ode aan de goddelijke Roger Federer

Dit artikel verscheen oorspronkelijk bij VICE Sports UK.

In onze samenleving is het meer regel dan uitzondering om topsporters op een voetstuk te plaatsen. Dat gaat soms misschien te ver, maar bij Roger Federer mag er eigenlijk nog wel een schepje bovenop. Misschien zijn er maar een paar sporters die kunnen tippen aan de eenzame hoogte waarop de Zwitser zich begeeft. Usain Bolt en Lionel Messi zijn generatiegenoten die kunnen meepraten met Federer, maar daar houdt het wel bij op.

In de tennissport had je vroeger natuurlijk Rad Laver, maar dat was voor mijn tijd. Om toch een vergelijking te kunnen maken heb ik wat oude beelden bekeken en Laver lijkt een goede tennisser. Maar een levende legende is het niet. Hij leeft nog wel, maar is geen legende. Laver won weliswaar alle grote tennistoernooien in een jaar, maar is niet zo groot als Federer. Is het gek om te denken dat Federer als een God presteert? Ik denk het niet. Hij is mysterieus en ongrijpbaar.

Zijn manier van tennissen spreekt meer dan alleen een bepaalde groep aan. Zijn speelstijl is universeel en wekt bewondering bij iedereen. Meisjes, jongens, ouderen en jongeren zijn allemaal gek van Federer. Aanbidders komen ook niet alleen uit Zwitserland, maar over de hele wereld wonen bewonderaars. Welgestelde mensen met dure kleding zitten op de tribune met een petje waarop Federers initialen staan. Het maakt ze niet uit dat het vloekt met de rest van hun outfit. Dat hebben ze voor Federer over. Dit heeft alles te maken met zijn speelstijl.

Federer2Foto door PA Images.

Novak Djokovic en Rafael Nadal zijn natuurlijk toptennissers en zijn ook vaak genoeg in staat geweest om Federer te verslaan, maar als de Zwitser z’n dag heeft kan hij op z’n gemakje elke grand slam op zijn naam schrijven. In wedstrijden waarin hij de moeilijkste ballen om de oren krijgt, kan hij zonder genade de tennisbal met een uiterste precisie terugplaatsen. Als ik hem zie spelen, voel ik me als een onschuldig kind zo blij. Hij laat het innerlijke kind in mezelf ontwaken. Alleen hij kan dat.

De momenten waarop Federer drie breakpunten achter staat bewonder ik het meest. Zijn tegenstander heeft dan drie kansen om de servicegame van Federer te pakken en rekent zich rijk, maar Federer maakt zich dan nooit druk. Regelmatig werkt hij als een ijskoude scherpschutter de breakpunten weg en gaat door alsof er niets is gebeurd.

Het is vaak alsof hij zijn tegenstanders bespeelt. Hij maakt er een kat- en muisspel van waarbij hij altijd de kat is. Het maakt niet eens uit welke vetbetaalde tennismiljonair zijn tegenstander is, hij speelt ermee. Dat maakt hem een speciale en grootse tennisser.

Federer3Foto door PA Images.

Ook in zijn interviews maakt hij een ondoorgrondelijke indruk. Interviews met topsporters zijn over het algemeen vrij saai. En als dat niet zo is, zijn ze oersaai. Het aantal sporters dat op commando spraakmakende interviews geeft is misschien op twee handen te tellen. En dat zijn dan de sporters die zich uiteindelijk niet volledig kunnen focussen op hun sport.

Federer geeft eigenlijk ook interviews die doodsaai zijn, maar toch heeft hij altijd iets intrigerends over zich in zijn interviews. Alsof hij niets fout kan doen. Neem bijvoorbeeld onderstaand interview. Hij was hier nog maar achttien en er wordt een spervuur aan vragen op hem afgevuurd alsof hij aan een kruisverhoor bezig is, maar hij pareert alle vragen foutloos. Hij manifesteert zich in de media met dezelfde rust waarmee hij ook vaak het veld betreedt.

Hij doet nooit iets fout. Niet in de media en niet op de baan. Hij is altijd voorbereid, behalve op het maken van fouten. Hoe moet het zijn om nooit in staat te zijn een fout te maken? Ik denk dat het je diep vanbinnen een beetje gemeen maakt. Dat je er daardoor extra van geniet om tegenstanders te vernederen.

Er wordt vaak over hem gesproken en dat gaat dan vaak over zijn galante stijl. Als een ware maestro beweegt hij zich door een dankbare tenniswereld. Maar als het over Federer gaat, dan wordt er te weinig gesproken over zijn tegenstanders. En dat is natuurlijk niet terecht. Ik denk dat vooral Federer ze zelf ook nog lang niet vergeten is. Vaak verslaat hij zijn tegenstanders op een meedogenloze, maar stijlvolle manier. Hij slaat op een vriendelijke manier de dromen van andere toptennissers aan diggelen.

In het bovenstaande interview zie je hem al stralen als hem wordt gevraagd hoe het is om de beste tennissers van de wereld te kunnen verslaan. Dat gaf hem toen al een geweldig gevoel en je ziet zijn ogen sprankelen bij de gedachte. Iets in hem zal nooit klaar zijn met het winnen van wedstrijden. Misschien is het tennis wel zijn manier om de innerlijke sluipmoordenaar in hem te temmen.