US

The VICE Channels

Alle foto's door Suzanne Zurné
Friday, 3 November, 2017

De wereld van schreeuwende fitnessgoeroe Joel Beukers

Aan fitnessgoeroes op Instagram geen gebrek. Maar niemand doet het zoals Joel Beukers. Hij heeft zijn eigen taaltje – “JOEL BEUKERSSS HIERRRR! WE ZIJN WEER HEEELEMAAL NAAR DE RATTEN! MAAR KOM JE NEST UIT, BREEK DIE TENT AF EN RAM DIE SCHIJVEN DOOR HET DAK!” – en zijn eigen supplementen. ‘Scoops’ noemt hij het poeder waar hij schep na schep van neemt tijdens het sporten, terwijl hij schreeuwend zijn spieren oppompt – elke dag opnieuw. Ondertussen zuipt hij nog met regelmaat zijn kop eraf, zoals hij het zelf noemt. En dat allemaal onder het toeziend oog van zo’n 88.000 volgers op Instagram.  

Achter een garagedeur op een non-descript bedrijventerrein heeft hij zijn domein. Een ruimte met zijn eigen goudgespoten apparatuur en zijn gouden ‘scoopmobiels’: een Maserati (met een eigen Instagram-account) en een Lamborghini (met een eigen Instagram-account). Binnenkort wil hij graag wat stevigers toevoegen aan zijn wagenpark, want er is een kleine op komst.

VICE Sports: Hoi Joel, zit je al je hele leven zoveel in de sportschool?
Joel Beukers: Daar ben ik vroeg mee begonnen, met dezelfde jongens als waar ik het nu nog steeds mee doe. Ome Wutru was er toen ook al bij. Ik denk dat ik een jaar of zestien was, bij Family Fitness in Laren. Een heel leuk sportschooltje, maar we zijn daar uiteindelijk weggestuurd: te luid. Al dat schreeuwen tijdens het sporten, dat deden we toen ook al.

Waarom schreeuw je eigenlijk zo vaak?
Dat is een manier om jezelf op te peppen. Fitness is voor mij een uitlaatklep, ik ben een driftkikkertje en voorheen kon ik dat ook kwijt met rugby. Dat was elke week gassen, beuken, tackles, schreeuwen. Maar dat viel opeens weg.

Alle foto’s door Sanne Zurné.

Iets met een likje mdma toch?
Ja, ik viel in bij het eerste team van Rugby Club Hilversum – waar m’n vader trainer was – en toen mocht ik daarna even naar de dopingcontrole. Daar kwamen ze mdma tegen in m’n bloed. Plus nog een hoop andere troep, die blijkbaar uit supplementen kwam die ik voor het fitnessen gebruikte. Dat is waarom ik Clean Nutrition ben gaan ontwikkelen: supplementen zonder troep.

Ah, de scoopies.
Ja, wil je er eentje? We hebben een nieuwe smaak: watermeloen.

Nee bedankt. Was je heel anders toen je nog niet bekend was?
Ik heb eerst rechten gestudeerd maar dat was niks voor mij. Teveel lezen, vond ik het. Ik ben drie keer geweest, toen ben ik overgestapt op een HBO-opleiding. Nou, dat kon ik met mijn ogen dicht nog wel halen. Ik ging zo min mogelijk naar college. Ondertussen veel lenen, lang leve de lol. En ik had wel een aardige business. De website www.NeukenJANEE.nl.

Vertel.
Dat was een soort voorloper van Tinder. Maar de naam was veel te grof natuurlijk, dus toen Tinder kwam, was het snel einde oefening. Ondertussen was ik 26 en woonde ik nog steeds bij mijn ouders thuis. Mijn moeder vond dat prima – die gaf me biefstuk – maar mijn vader vond het tijd voor een schop onder m’n kont. Ik kom uit het Gooi en vrienden van me waren in Amsterdam gaan wonen om vijf dagen per week uit te gaan, als het er geen zes waren. Verder lagen ze alleen in hun nest, op kosten van hun ouders. Zo rijk waren wij thuis niet, en als we het wel waren, dan had ik het nog niet zomaar gekregen. Kom op zeg.

Aan het werk dus?
Ja, mijn vader had een schoonmaakbedrijf en daar ben ik toen onderaan de ladder begonnen. Ik deed het zwaarste werk: vloeren in de was zetten. Geloof me: dat voel je in je rug, hoor. Maar goed, ik was jong en had genoeg energie. Ik kreeg uitbetaald in de uren die ervoor stonden. Als ik het in minder tijd kon, was dat dus pure winst. Lekker beuken dus, en snel klaar. Maar toch, ondertussen had ik tijd om na te denken. Juist in een dalletje kun je jezelf wakker schudden. En ik had echt honger naar succes hè. Tijdens dat schoonmaakwerk luisterde ik de hele tijd motivational speakers. Opeens besloot ik te stoppen en vol voor goud te gaan.

Nou dat is volgens mij wel gelukt. Letterlijk.
Je bedoelt de scoopmobiels? Ja, ik was trots toen ik die Maserati kon kopen. En daarna de Lamborghini natuurlijk. Maar onder die gouden laag zijn ze gewoon zwart hoor. De aandacht die ermee krijgt op straat is ongekend. Aan de lopende band schreeuwende mensen: “Hee Joel, we gaan voor goud man!” Laatst reed ik met die Lambo door de PC Hooftstraat in Amsterdam. We stonden even stil en voor we het wisten stonden er honderd mensen om ons heen. Vier agenten erbij. En even later over de Dam, komen we een studentendispuut tegen. Die worden helemaal gek. “Groei lekker, scoopie erbij!”. Ze kijken het allemaal.

Vind je die aandacht nog wel prettig?
Ik ga dit vaker doen, even met de auto een rondje door Amsterdam. Het is pure marketing zoiets hè, die gedachte zit erachter. En ik wil toegankelijk zijn, gewoon one of the guys. Dus ga ik altijd op de foto en maak ik altijd een praatje. Maar ik moet zeggen: die bekendheid overstijgt echt al m’n verwachtingen van toen ik eraan begon.

Maar wordt het nooit vervelend?
Alleen in de auto weleens. Ik heb die wagens misschien iets te bekend gemaakt, hoewel ze sowieso wel opvallen natuurlijk. Maar ik moet bijna elke keer als ik ermee rij wel weer iemand van me afschudden die naast me wil gaan rijden of achter me blijft plakken. Nou ja, daar zijn mijn auto’s gelukkig snel genoeg voor.

Supplementen, een app, duizenden volgers, een kledinglijn: je hebt inmiddels een Beukersimperium opgebouwd. Was dat het doel toen je hiermee begon?
Ik had eigenlijk twee doelen. Ik wilde financieel onafhankelijk worden en vooral vrijheid. Dat is waarom ik deze levensstijl heb gecreëerd. Ik wil gewoon twee keer per dag kunnen fitnessen, die schijven door het dak duwen wanneer ik dat wil. M’n kop eraf zuipen wanneer ik dat wil. Vergis je niet, achter de schermen werken we keihard. Die video’s kosten veel tijd en we verkopen duizenden potten supplementen per maand. Nu zitten we in een flow en nu wil ik echt voor goud gaan. Ik heb lang genoeg aangekloot.

Ik hoor je nog wel regelmatig over ‘de hele tent afbreken’ en ‘je kop eraf zuipen’ in je video’s.
Ik ben nu droog aan het trainen, dus ik drink ook minder. Maar ik ben een extremist: als ik uitga, ga ik naar de ratten. Mijn oplossing is dat ik gewoon minder vaak ga. Een keer in de twee weken nog maar, en dan wel gewoon dwars door het geluid heen. Flaneren, voor goud – de hele zooi.

We reden net rondje in je Maserati. Die is laatst flink beschadigd. Was dat een jaloerse bodybuilder denk je?
Geen idee. Er zijn wel gasten die vinden dat het te makkelijk is wat ik doe. Niet serieus genoeg. Maar zeker degenen die zelf ook succes hebben, doen niet moeilijk. Zij zien het voor wat het is. Zij gaan voor goud, ik ga voor goud, m’n maten gaan voor goud, iedereen voor goud. En dat is alleen maar goud, toch?

Je komt heel relaxed over als ik je zo spreek. Is die schreeuwende driftkikker wel de echte Joel Beukers?
Zeker. Ik ben eigenlijk steeds meer mezelf geworden in de video’s. In het begin was ik veel te serieus, in het Engels zelfs. Dat werd een soort Tell Sell-sfeertje. Nu ben ik het echt zelf. De grappen, het taaltje en ook het schreeuwen. Daar zit de ene dag meer overtuiging in dan de andere dag. Dat ga ik ook niet verstoppen. Mijn vader en moeder kijken de vlogs trouwens ook, maar mijn moeder klikt meestal weg als ik begin te schreeuwen. Het is een kant van me, maar natuurlijk niet het enige wat ik ben.

En je hebt een heel eigen vocabulaire opgebouwd.
Ja, dat vind ik goud. “Joel Beukers hierrrr, nice and slow, here we go, groei lekker”, dat soort dingen. Het is echt een verbetering dat ik mijn eigen taal kan gebruiken. Het maakt het uniek.

Hoe is het om zoveel van je leven te delen op social media?
Die Instastories gaan 24 uur per dag door. Soms word ik wakker en denk ik: even kijken wat de schade is. Hebben we weer met flessen champagne staan spuiten in de Supperclub. Meestal verwijder ik dat meteen, maar 40.000 mensen hebben het dan al gezien.

Je hebt nu een kind op komst. Gaat dat je veranderen?
Dit klinkt misschien gek, maar ik wil nu júist blijven flaneren. Op dat vlak wil ik een voorbeeld zijn: een kind krijgen hoeft niet te betekenen dat je een saaie lul wordt. Maar ik zie nu ook wel dat die auto’s gewoon materiaal zijn. Totaal onbelangrijk vergeleken met een kind.

Om het interview af te sluiten, is het tijd voor een scoop. Beukers pakt een pot van de stapel, schept een lepel roze poeder in een glas en begint te roeren. Met een gouden lepel natuurlijk – alle bestek is goud hier. Niet te veel, is het devies, het spul kan nogal hard inkicken. Tien-espresso’s-op-de-nuchtere-maag-hard. Op het etiket staat het ingrediënt taurine – daar gaat een mens  van stuiteren. Beukers en zijn maten nemen de ene scoop na de andere. Ik hou het bij twee slokken.