US

The VICE Channels

Foto: PA Images
Thursday, 30 March, 2017

De legendarische en discutabele status van Lukas Podolski

De carrière van Lukas Podolski zit vol tegenstrijdigheden. Dat is op zich al tegenstrijdig, aangezien Podolski zelf niet zo’n ingewikkelde man is. Hij heeft altijd dezelfde glimlach op zijn gezicht en zijn kapsel is altijd exact hetzelfde gebleven. Een van zijn jeugdtrainers omschreef Poldi ooit als “niet de knapste kop”. Maar of hij nou intelligent is of niet, iedereen kan zien dat hij voetbal op een simpele, bijna kinderlijke manier benadert. Het liefst krijgt hij de bal in de laatste linie van het veld, een schopt hem dan in het doel. Meer niet.

Deze modus operandi heeft prima gewerkt voor Podolski, maar de aanpak was ook beperkend. Hij kwam overal wel aan zijn doelpunten en heeft een paar spectaculaire goals gescoord, maar in het moderne voetbal moet je als spits bedrevener zijn in meerdere opzichten om tot de top te behoren. De prestaties van Podolski op clubniveau blijven wat achter in vergelijking met Thomas Müller, Miroslav Klose en misschien zelfs Mario Gomez. Toch heeft Podolski, op Klose na, meer interlands en goals voor Die Mannschaft achter zijn naam staan.

Daarmee hebben we meteen de grootste tegenstrijdigheid van Podolski’s carrière te pakken. Bij zijn clubs presteerde hij vaak net onder niveau, maar op internationaal niveau wist hij altijd precies datgene te brengen wat Duitsland nodig had. Bij de meeste spelers werkt het juist andersom. Vraag dat bijvoorbeeld aan de internationals van Oranje die er vorig weekend niks van bakten tegen Bulgarije. De mentale druk van presteren voor je eigen land wordt spelers vaak teveel, zelfs als ze voor hun club in prima vorm zijn. Het is dan ook best gek als een speler steeds geselecteerd wordt voor zijn land, als hij voor zijn club niet zo goed presteert.

Maar de normale regels van de voetbalwereld gelden niet voor Podolski. Afgelopen interlandperiode speelde hij als captain zijn laatste en 130ste interland voor Die Mannschaft. Aan zo’n aantal interlands kom je niet zonder een bak talent en spelinzicht. Maar in de periode dat hij deze interlands bij elkaar speelde – en een wereldtiteltje won in Brazilië – kwakkelde hij ook voor verschillende clubs, zoals Bayern München, Arsenal en Internazionale. Laten we dat niet vergeten.

Het verschil is deels te verklaren door coaching en management. Podolski heeft altijd een goede relatie met Joachim Löw gehad. De Duitse bondscoach noemde de 31-jarige aanvaller zelfs “een van de beste spelers die Duitsland ooit heeft voortgebracht”. Dat is ietwat tegenstrijdig, aangezien Podolski werd geboren in Gliwice, een stad in Polen. Hij wilde aanvankelijk zelfs voor zijn geboorteland spelen als international, maar koos anders toen hij op clubniveau doorbrak en de toenmalig bondscoach van Polen hem links liet liggen. Duitsland liet Podolski wel debuteren en sindsdien heeft Podolski altijd met Löw te maken gehad.

In zijn eerste vijf jaar bij Die Mannschaft speelde Podolski als buitenspeler, spits en middenvelder. Hij liet de diversiteit zien waarvan het gebrek hem zo vaak verweten werd bij Bayern München en later Arsenal en Inter. Dit onderstreept dat Podolski als redelijk beperkte voetballer zich toch aan kon passen onder de juiste communicatie en instructies. Joachim Löw begreep dat beter dan de coaches met wie Podolski op clubniveau te maken kreeg. De bondscoach vond een completere oplossing om telkens weer optimaal gebruik te maken van Podolski’s kwaliteiten.

Zijn tijd bij Arsenal is exemplarisch voor het gedoe rondom Giroud in clubverband. Hij kwam over van Köln, waar hij het als spits in twee afzonderlijke periodes goed had gedaan. Maar ondanks verschillende pogingen van Arsène Wenger wilde het maar niet lukken bij Arsenal. Veel supporters dachten eerst dat Podolski een betere opvolger van Robin van Persie zou blijken dan Olivier Giroud, maar aanvallend bracht hij weinig. Hij werd al snel weggeduwd naar de linkerkant van de aanval, maar omdat hij moeite had met zijn verdedigende taken was hij ook in die rol omstreden.

Podolski is gehecht aan Rijnland, de Duitse regio waar hij opgroeide en de jeugdopleiding van FC Köln doorliep. Hij komt er regelmatig terug en heeft in interviews vaak verteld over zijn liefde voor het gebied. In dat opzicht is hij een huismus, maar tegelijkertijd is Podolski een echte wereldburger. Buiten Duitsland speelde hij in Engeland, Italië en Turkije, voordat hij afgelopen transferwinter voor een transfer naar Japan koos. Dat terwijl de meeste van zijn teamgenoten van het Duitse elftal er juist voor kiezen om in de Bundesliga te blijven spelen.

Bij al zijn clubs vertrok Podolski, ondanks bakken met kritiek en duidelijke tekortkomingen, als een cultheld bij elke club waar hij voor speelde. Hij kreeg zelfs bij de nationale ploeg van Duitsland vaak kritiek, maar zijn afscheid was er een vol cult, met een schitterend doelpunt als kers op de taart. Hij werd omarmd, misschien wel om zijn glimlach, jongensachtige humor en knullige voorkomen, maar misschien ook wel gewoon om zijn sterke linkervoet en de goals die hij er toch altijd maar mee maakte.

Zo blijft de geboren Pool een mysterie in de voetbalwereld. Het zal hem zelf een worst wezen, zeker na zijn schitterende afscheid. Podolski is afgezwaaid als international en vertrokken naar Japan. Over zijn kunnen zal altijd lekker gediscussieerd worden in Duitse, Engelse, Italiaanse en Turkse cafés, zoals het hoort.