US

The VICE Channels

Foto via Riaz Khan
Thursday, 22 September, 2016

Mijn leven als Britse voetbalhooligan in de jaren tachtig

In 1982 had Marco van Basten nog meerwaarde voor het Nederlands voetbal en speelde Leicester City nog in de Engelse tweede divisie. Leicester was nog kilometers verwijderd van die eerste plek in de Premier League van vorig jaar. Het was ook het jaar waarin een groep Leicester-supporters onder de naam The Baby Squad Hooligan Firm flink op de vuist gingen met Derby County-fans, vlak voor een uitwedstrijd.

“In oktober 1982 namen we met een groep een vroege trein om de aftrap van drie uur te halen,” vertelt Paul Allan*, één van de oprichters van de Baby Squad. “We gingen eerst even naar een pub natuurlijk, The Castle and Falcom. We waren daar gewoon aan het poolen met een biertje erbij, toen er Derby-fans binnenkwamen. Het was blijkbaar hun thuisbasis, zoals de Snooty Fox dat voor ons was in Leicester. Toen ze ons zagen, brak de pleuris uit. Er werd gevochten, barkrukken vlogen door de lucht en de poolkeus werden wapens. Het gevecht verplaatste zich naar de straat. De politie probeerde de situatie nog onder controle te krijgen, maar het lukte ze niet. Je hoorde alleen maar de sirenes,” zegt Allen “Daar ben ik niet trots op hoor,  ik vertel je alleen hoe het ging.”

Het relatief onbekende Baby Squad is nooit zo groot geworden als Londense hooligangroepen, maar achttien jaar na dat gevecht werd Leicester dankzij de Squad wel verkozen tot de op één na meest gewelddadige Britse voetbalclub. Dus wie waren ze eigenlijk, en waar streden ze voor?

De groep bleef jarenlang onder de radar. In Leicester heeft iedereen wel een broer of zus van de vriendin van een oom die in de Squad zal. Iedereen kent ook wel iemand die betrokken was bij het gevecht met Milwall-fans in 1987, waarbij de neus en het jukbeen van een undercover-agent werden verpulverd. De Baby Squad was, net als Leicester City zelf, de underdog. De leden kwamen oorspronkelijk van een groep casuals, en leefden voor drie dingen: voetbal, mode en “compleet losgaan in het weekend”.

Riaz Khan is een ex-lid en schreef een memoire over zijn tijd in de groep. “De Baby Squad werd opgezet in 1982,” vertelt hij. “De naam kwam van een politieagent, die  een groep jongeren vroeg: ‘Wat moet dit voorstellen, de baby gang?’ Vanaf dat moment bleef de naam gewoon hangen.”

“We werden zo gelabeld, dus namen we het aan,” vertelt Paul, nu 52. “De groep hoorde voor mij bij het opgroeien. Je was loyaal aan Leicester, dus wilde je eigen terrein markeren en groter en beter zijn dan andere steden.”

Maar de Baby Squad ging verder dan territoriaal gedrag. Leicester was flink verdeeld door de aanwezigheid van het National Front, een extreemrechtse partij voor blanken. Het National Front had een hoop invloed in de stad, die verdeeld was tussen Aziaten en blanken. Volgens oud-leden reageerden de Squad fel op die scheiding. “Er waren een aantal mensen binnen de Squad die eerst ook niks van Aziaten moesten hebben,” zegt Riaz, “Maar langzaamaan begonnen steeds meer Aziaten voetbalwedstrijden te bezoeken en werden we geaccepteerd. De Baby Squad en de casuals hebben uiteindelijk meer barrières tussen Aziaten en de rest doorbroken dan een gelijkheidsorganisatie of de overheid ooit had kunnen doen.”

Bev Thompson herinnert zich nog goed hoe de Baby Squad omging met gender. Ze verhuisde met haar ouders van Yorkshire naar Leicester, waar ze in aanraking kwam met de Baby Squad.

“Ik bezocht wedstrijden en probeerde de groep te infiltreren. Ik kreeg de bijnaam Aquascutum Girl [Brits kledingmerk] omdat ik één van de best geklede mensen van de groep was. Maar ik was nooit officieel lid van de Squad, meer een soort groupie. De Baby Squad was gewelddadig en ik had niet bijzonder veel zin om neergestoken te worden met een stanleymes. Ik kon mezelf niet verdedigen met mijn vuisten zoals de jongens dat deden.”

leicester-city-football-baby-squad-hooligan-firm-body-image-1461867351-size_1000Bev Thompson tijdens haar periode bij de Squad. (Foto via Bev Thompson)

Bev vertelt dat ze daarom vaak op de uitkijk stond. De Baby Squad vroeg haar om vlak voor grote wedstrijden bij een treinstation te wachten tot fans van de tegenpartij aankwamen of te kijken waar de politie was. Vlak voor het einde van een wedstrijd verzamelde Bev alle sieraden van de jongens, omdat zij ze anders kwijt zouden raken in de vechtpartijen die gegarandeerd volgden na de wedstrijd.

De 47-jarige Bev vertelt nu dat haar tijd met de Squad veel invloed heeft gehad op haar leven. “Het was een dappere, loyale groep met een doel. Ik ben trots dat ik er  een deel van uitmaakte. Ze gaven me zelfvertrouwen om een sterke vrouw te zijn in een wereld vol mannen.”

Voor de leden van de groep was het allemaal plezier en voetbal, maar voor het bestuur van Leicester City was de reputatie van de Squad een probleem. De club trad hard op tegen geweld in het stadion nadat lokale kranten schreven dat “gewelddadige fans lokaal voetbal kapot konden maken”.

Door de extra veiligheidsmaatregelen moest de politie de fans van de tegenstander tussen het stadion en het treinstation begeleiden in bussen. Dat leidde in 1986 tot een rel waarbij 64 fans gearresteerd werden omdat ze de bussen aanvielen en duizenden euro’s aan schade veroorzaakten.

leicester-city-football-baby-squad-hooligan-firm-body-image-1461881096-size_1000Riaz Khan, tweede van rechts, met wat vrienden—niet per se leden van de Squad.

Doordat er zo hard werd opgetreden, verplaatste het geweld uit Filbert Street, waar de thuisbasis van de Foxes stond tot en met 2002. Riaz vertelt dat het kleine stadion op de perfecte locatie lag. Het stond in het centrum van de stad, waar de vele kleine straatjes en steegjes handig waren als je wilde ontsnappen aan de politie, of ongezien wilde vechten.

“Tegenwoordig is er veel meer controle. Er hangen overal camera’s en stadionverboden gaan als warme broodjes over de toonbank. Daarbij ligt het stadion nu op een minder gunstige plek. Het Walkers Stadium zit in zo’n groot, open gebied dat je gevechten van kilometers afstand kan zien.”

Ondanks dat er steeds minder wordt gevochten op Leicester City’s wedstrijddagen, bezoeken de originele leden van de Baby Squad het stadion nog regelmatig. Hun tijd als hooligan is voorbij. Een nieuwe groep, de Young Baby Squad, probeert hen nu op te volgen, maar ze zijn voorlopig nog niet heel succesvol.

*Pauls naam is gefingeerd om zijn identiteit te beschermen. Zijn echte naam is bij de redactie bekend.

Mis niets! Like VICE Sports Nederland voor je dagelijkse dosis ijzersterke sportverhalen: