US

The VICE Channels

Foto via Shutterstock/Everett Collection
Thursday, 6 October, 2016

Hoe een gevecht tussen een kleuter en een aap tot de drooglegging leidde

Fans van vechtsporten worden altijd lastig gevallen door betweters met ‘bewijs’ waaruit zou blijken dat vechtsport een slechte invloed heeft op kinderen en de samenleving. Tot nu heb ik alleen nog geen enkel onderzoek gelezen waar dat echt uit blijkt. Vechtsporten zijn nog altijd populair; MMA heeft inmiddels zijn weg naar de mainstream gevonden. En wat blijkt? De samenleving dondert nog steeds niet als een kaartenhuis in elkaar.

Goed, dat betekent natuurlijk niet dat sommige zorgen over het kijken naar of meedoen aan vechtsport ongegrond zijn. Zelfs de beste psychologen kunnen niet ontkennen dat MMA een afstompend of negatief effect heeft op de mentale, fysieke  en morele ontwikkeling van een kind. Er wordt nu veel onderzoek gedaan naar de effecten van de sport op het brein van de vechters zelf. MMA heeft immers al een slopend effect gehad op de kleding- en tattookeuze van duizenden jongemannen.

Bovendien moet je niet vergeten dat vechtsport uiteindelijk kan leiden tot een drooglegging.

Dit is namelijk echt gebeurd, in een duister en zo goed als vergeten hoofdstuk uit de Amerikaanse geschiedenis. In april in 1852 werd de protestant Neal Dow verkozen tot burgemeester van Portland, in de Amerikaanse staat Maine. Een paar maanden later had voerde Dow een wet in die de productie, verkoop en consumptie van alcohol in de staat volledig aan banden legde.

Dow werd beroemd in het hele land dankzij zijn ‘Maine Law’. Hij kreeg de bijnaam “Napoleon van de onthouding” en “de vader van de drooglegging”. Binnen vier jaar sloten twaalf staten zich aan bij de drooglegging, waardoor de onthoudingsbeweging als kool groeide in de Verenigde Staten. In 1920 werd de wet landelijk ingevoerd.

Maar waarom had Neal zo’n enorme haat aan alcohol? Waardoor raakte hij bezeten door een kruistocht tegen biertjes en wijntjes? Het antwoord daarop is, helaas, een trauma dat Neal opliep in de vechtsport. Toen hij nog een kleuter was, werd Neal Dow door een paar dronken mannen gedwongen om te vechten met een aap. Naar verluidt is hij daar nooit meer bovenop gekomen.

De kleine Neal hing rond voor een kapperszaak toen een paar lokale dronkaards een gevecht opzetten tussen hem en een aap die in een nabijgelegen tuin zat. Dow schreef zelf over het incident in zijn boek The Reminiscences of Neal Dow, dat in 1898 uitkwam. “Ik was niet oud genoeg om de absurditeit van de situatie te begrijpen. Ik begreep niet dat er niks goeds van kon komen, dat ik alleen maar schrammen en beten zou krijgen. Ik kreeg een stok van een van de mannen en werd het territorium van de aap ingeduwd.”

“Het was het type aap waar je normaalgesproken met een grote boog omheen loopt. Hij begon het gevecht met zijn tanden en klauwen, sprong naar mijn gezicht en beet uit alle macht in mij en mijn kleren. Ik probeerde hem van me af te houden, door hem te trappen en slaan. Ik weet niet hoe lang het gevecht uiteindelijk heeft geduurd, maar het voelde als een eeuwigheid. Volgens mij vond de aap het wel leuk, maar ik had vooral heel erg veel pijn. Na een tijdje had het beest er genoeg van en hield hij ermee op.”

“Ik werd de uit tuin gehaald en zat van top tot teen onder de beten, schrammen, bloed en modder. Mijn kleren waren aan stukken gereten, maar ik werd op mijn schouder geklopt en kreeg snoep en koekjes van de dronkaards die me tot het gevecht hadden gedwongen. Daardoor dacht ik even dat ik een held was, totdat ik onder de modder en het bloed naar huis ging. Mijn ouders keken er heel anders tegen aan. Ze vonden het verschrikkelijk.”

Zijn ouders gaven Dow wat corrigerende tikken en een preek, waarin ze het vechten met een aap en het rondhangen met dronkaards streng veroordeelden. Volgens Frank Byrne, die een biografie van Dow schreef, lag daar het begin van de kiem van Dow’s strijd tegen alcohol. “Daarna begon Dow zich steeds vaker te roeren bij bijeenkomsten van de kerk waarbij zijn ouders aangesloten waren. Al op jonge leeftijd verzette hij zich daar tegen zinloos fysiek en verbaal geweld”, schrijft Byrne. De boodschap van Dow sloeg aan.

Honderd jaar later kreeg hij zijn zin: de drooglegging werd landelijk ingevoerd. Mannen en vrouwen konden niet meer op legale wijze aan alcohol komen. Het land belandde daardoor helaas wel in een halve burgeroorlog, waarbij gangsters en illegale stokers grof geld verdienden aan de onbedwingbare alcoholbehoeftes van het volk. Wie zei ook al weer dat vechtsport geen vernietigend effect op de samenleving kan hebben?