US

The VICE Channels

Foto: Imago
Thursday, 23 June, 2016

Het gaat de Oostenrijkse ultras bij interlands om meer dan nationale trots

Georganiseerde sfeeracties bij interlands zijn een zeldzaamheidje. Terwijl bijna elke profclub in Nederland een harde kern heeft, beperkt de sfeer zich bij interlands meestal tot een plichtmatige wave als Oranje een keer 3-0 voor staat. In Oostenrijk was dat ook lange tijd het geval, totdat in 2010 een groep supporters besloot de stemming te verbeteren. Sindsdien begeleiden Die Hurricanes elke wedstrijd van de Oostenrijkse ploeg met vlaggen, trommels en tifo-acties. We spraken met mede-oprichter Stephan over supporterscultuur bij interlands.

VICE Sports: Hoe voelt de vroegtijdige uitschakeling in de groepsfase van het EK?
Stephan:
Oostenrijk was aan zijn stand verplicht om de groepsfase te overleven en het misschien wel tot de kwartfinale te schoppen. Daar gingen we eigenlijk wel van uit. De laatste plek in deze groep is voor ons een grote teleurstelling.

Waarom is Oostenrijk in West-Europa een uitzondering op supportersgebied?
We zijn gewoon van mening dat het nationale elftal betere steun verdient. Omdat we al onze nationale thuiswedstrijden in hetzelfde stadion in Wenen spelen, kunnen we onze vaste kern ook gemakkelijker organiseren dan de meeste andere landen.

Ultras zijn niet gebruikelijk bij nationale elftallen. Waarom hebben jullie hier toch toe besloten?
We begonnen als kleine vriendengroep die al langer naar wedstrijden van Oostenrijk ging. We waren allemaal klaar met de gezapige sfeer, al moet ik daarbij zeggen dat het Oostenrijkse voetbal in 2010 sowieso op zijn gat lag. We waren afgezakt naar de zeventigste plek op de FIFA-wereldranglijst en wilden wat aan de sfeer doen. We hebben gaandeweg geleerd wat wel en niet werkte. Inmiddels gaat het best aardig en hebben we een vaste groep met een stuk of honderd leden.

Waarom noemen jullie jezelf niet „Ultras Österreich”?
We zien onszelf niet als een ultragroep, maar als een supportersgroep die houdt van ultracultuur. We nemen daar elementen van over, maar er zijn verschillen. Bij ons heb je bijvoorbeeld geen pyro’s, omdat de UEFA daar bij landenteams direct heel streng tegen optreedt.

Hadden jullie wel gebruik gemaakt van pyro-techniek als het legaal was?
Dan zouden we intern als groep moeten bepalen of we verantwoordelijk met pyro’s om kunnen gaan. Hoe dan ook zal het spontaan moeten gebeuren, bijvoorbeeld na een goal. Van georganiseerde pyro’s in bijvoorbeeld de 33ste minuut worden we niet zo enthousiast.

Hoe organiseren jullie acties?
We plannen, voorbereiden en financieren onze tifo-acties allemaal zelf. De officiële supportersclub organiseert ook hier en daar acties, maar daar hebben we niet zoveel mee. Bij ons zal je geen logo’s van bedrijven op spandoeken zien.

Het elftal speelt gemiddeld maar een wedstrijd of tien per jaar. Wordt dat niet wat saai?
Het klopt dat er maar weinig wedstrijden zijn, maar voor de uitwedstrijden moeten we grote afstanden afleggen en veel plannen. Voor thuiswedstrijden plannen we weer onze tifo-acties, dus er is altijd wel wat te doen.

Zijn jullie ook supporters van Oostenrijkse clubs?
De meeste van onze leden gaan natuurlijk ook veel naar competitiewedstrijden van bijvoorbeeld Rapid en Austria Wien, maar niemand van ons is daar lid van een supportersvereniging. Onze focus ligt op de nationale ploeg, dus er is geen reden voor rivaliteit.

Vind je het niet jammer als er bij een tegenstander niemand sfeer maakt?
Ja natuurlijk, ook onder supporters is een sportieve strijd het mooiste wat er is. Vooral in Oost-Europa zijn de supportersgroepen van nationale elftallen goed georganiseerd. De supporters van Bosnië-Herzegovina hebben hier in Wenen bijvoorbeeld voor goede sfeer gezorgd, met veel pyro. Uit in Montenegro hadden we vocaal een mooie sparringspartner.